ایمنی محافظت در برابر سقوط با تجهیزات صحیح شروع می شود
حفاظت از سقوط

سقوط دلیل اصلی مرگ و جراحت در ساخت و ساز است. اداره آمار کار (BLS) از 828 مورد مرگ در محل کار در ساخت و سازهای خصوصی، گزارش کرد که 36 درصد آن ناشی از سقوط از ارتفاع بوده است. به همین دلیل است که حفاظت از سقوط مجدداً در سازمان استاندارد ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) مطرح و در بین استانداردهای دیگر این سازمان قرار گرفت.

کاهش خطرات کار در ارتفاع با درک کاملی از خطرات و استقرار آگاهانه تجهیزات حفاظت از سقوط شخصی، در ترکیب با آموزش رسمی شخصی، عملی و بهترین شیوه های ایمنی آغاز می شود. تجهیزات حفاظت شخصی (PPE) هرگونه وسیله پوشیده شده ای است که کاربر را از خطرات ناشی از آسیب شخصی محافظت می کند. تجهیزات حفاظت از سقوط شخصی (PFPE) از خطر مرگ و میر به دلیل سقوط هنگام کار در ارتفاع محافظت می کند. مواردی مانند لنگرها جزء PFPE محسوب نمی شوند اما بخشی از سیستم ایمنی محافظت در برابر سقوط را تشکیل می دهند و سه عامل مهم دیگر این سیستم را کامل می کنند که شامل آموزش، در همه جنبه های استفاده از تجهیزات، و همچنین محیط کار و برنامه های کاربردی ضروری،  انطباق تجهیزات با استانداردهای ایمنی قابل اجرا ؛ و بازرسی های رسمی منظم در مورد یکپارچگی مستمر تجهیزات می شود.

ارزیابی خطر

ارزیابی خطر

سه نوع تجهیزات حفاظت از سقوط شخصی و روش استفاده از آن وجود دارد. هر نوع تجهیزات وضعیت کاری و سطح خطر متفاوتی را در کار برطرف می کند.

اولین مورد، تجهیزاتی است که دسترسی کارگر به مکان هایی که می تواند سقوط کند، را محدود کرده و برای جلوگیری کامل از سقوط طراحی شده است. این محدودیت ممکن است شامل این شود که کارگر از نظر جسمی نتواند به لبه ای که در آن خطر سقوط  دارد نزدیک شده که باعث می شود پتانسیل سقوط در کار صفر باقی بماند.

موقعیت یابی PFPE توقف كلی یا جزئی كارگر را با استفاده از PFPE فراهم می كند. موقعیت یابی PFPE اغلب برای محافظت از کارگران در بالا رفتن از نردبان، به صورت یک سیستم کابل استفاده می شود. موقعیت یابی PFPE برای جلوگیری از سقوط، حداکثر سقوط آزاد مجاز توسط OSHA طراحی شده است. این عمل متوقف کننده سریع سقوط است که هم فاصله و هم میزان نیروی سقوط را محدود می کند.

سیستم های جلوگیری از سقوط شخصی (PFAS)  تنها برای جلوگیری از سقوط طراحی نشده اند. PFAS شامل استفاده از هارنس که کاملا بدن را در بر می گیرد و نوعی از انواع دستگاه های اتصال دهنده مانند تسمه های جذب كننده انرژی ، محدود كننده های سقوط شخصی می باشد. صرف نظر از نوع یا روش تجهیزات مورد استفاده ، سیستم های محافظت در برابر سقوط شخصی باید توسط شخصی با تجربه طراحی شوند و باید شامل تجزیه و تحلیل ساختار حمایت کننده از فرد باشند.

ارزیابی خطر برای حفاظت از سقوط

استفاده از راه حل

استفاده از تجهیزات محافظ شخصی در برابر سقوط برای محافظت از کارگران در ارتفاع با ABC های محافظت در برابر سقوط آغاز می شود:

  • A : anchorage points (نقاط لنگرگاه و اتصالات لنگرگاه) ،
  • body wear : B(تن پوش برای محافظت) ،
  • connecting : Cdevices (دستگاه های اتصال).

اتصالات لنگرگاه دستگاه اتصال PFPE فرد را در محل کار ایمن می کند. در صورت سقوط کارگر، هر دو نقطه لنگر باید بتواند وزن و نیروی  فرد را تحمل کند. لنگرها باید از مقاومت مناسب و طراحی شده برای پشتیبانی از بارها در تمام جهات اعمال شده استفاده کنند. انتخاب اتصال دهنده های لنگر، بسته به در دسترس بودن نقاط لنگر و انتخاب سیستم های توقف سقوط، متفاوت خواهد بود.

لنگرهای نقطه ثابت (FPA) متشکل از نقاط لنگر تأییدشده به یک سازه بالاسری موجود است که در آن به یک تسمه یا طناب نجات جذب کننده شوک (SRL) متصل است.

استفاده از راه حل برای حفاظت از سقوط

نقاط لنگرگاه سیار شامل خطوط نجات افقی (HLL) و سیستم های مونوریل تیرآهن و واگن برقی است. نقاط اتصال لنگرگاه متحرک که به یک ساختار سربار متصل شده اند، که از یک فرد یا چند کارگر در ارتفاع بدون وقفه محافظت می کنند. سیستم ها بطور متمرکز در مناطق کاری قرار دارند.

انتخاب نقطه لنگرگاه بسیار حیاتی است. انتخاب های محافظت در برابر سقوط هرگز نباید فقط تحت تأثیر راحتی فرد قرار گیرند. سقوط ناشی از عدم موفقیت در استفاده صحیح از تجهیزات برای انجام یک کار 15 ثانیه ای می تواند به آسانی منجر به آسیب دیدگی جدی مانند سقوطی شود که در یک کار یک روزه رخ می دهد.

هارنس کامل بدن یکی از اجزای اساسی در هنگام سقوط، موقعیت یابی، دسترسی به طناب، نجات و تخلیه است. هارنس، باید با تمام استانداردهای مناسب مطابقت داشته باشد. باید به درستی برای یک کارگر آموزش دیده نصب و استفاده شود. در حالی که طیف گسترده ای از هارنس ها برای انتخاب وجود دارد، اما انتخاب باید همیشه بر اساس نیازهای خاص تک تک کارگران، وظیفه انجام شده و محیطی باشد که در آن کار خواهند کرد. کیفیت ساخت یک کلید مهم است. استفاده از تجهیزات ناسازگار یا خارج از اندازه، قطعات ناخواسته اجزای سازنده، لبه های تیز، فنرهای در معرض خرابی و خطرات مشابه خودداری کنید.

هارنس پارچه ای باید حداقل دارای مقاومت کششی 5000 پوند (22 کیلو نیوتن) استاندارد ANSI باشد. این هارنس باید محکم و دارای کاموای محکم بافته شده باشد که به راحتی از داخل قطعات هارنس سر می خورد و باید متناسب با کاربرد و محیط باشد (یعنی بتواند در برابر آب و هوای محل کار ، مواد شیمیایی ، گرما و غیره مقاومت کند). هر نوع هارنس که قسمتی از آن حالت بریدگی، سوخته، از بین رفته یا آسیب دیده داشته باشد ، باید بلافاصله از سرویس استفاده خارج شود.

نوار هارنس باید محکم و قابل استفاده در کار باشد، همچنین قابل انعطاف، تنظیم آسان و راحت باشد. بندهای حلقه قفسه سینه ، حلقه D و پا باید اندازه مناسب داشته باشند و به درستی در بدن فرد قرار بگیرند.

روش های حفاظت از سقوط

تناسب راحت و مناسب یک هارنس بدن برای رعایت و محافظت از کارگر بسیار مهم است. مانند هر PPE ، کارگران به احتمال زیاد از یک هارنس تمام بدنه استفاده می کنند که هم راحت باشد و هم استفاده از آن آسان است.

دستگاه های اتصال شامل پیوند حیاتی بین یک هارنس تمام بدنه و یک اتصال لنگر و نقطه لنگر آن است. مانند هر مولفه PFAS ، انتخاب وسایل اتصال و کاهش سرعت با استفاده از روش محافظت در برابر سقوط ، نیازهای کارگر و وظیفه ای است که باید انجام شود.

دو نوع لنیارد وجود دارد، که خط انعطاف پذیر اتصال یک هارنس تمام بدنه به یک نقطه لنگرگاه را شامل می شوند:

  • عدم جذب شوک
  • جذب شوک

ملاحظات هنگام انتخاب دستگاه اتصال باید شامل نوع کار در حال انجام ، شرایط محل کار، فاصله سقوط احتمالی، سازگاری با سایر اجزا و کیفیت محصول باشد. طراحی تجهیزات به طور قابل توجهی متفاوت است، اما دستگاه های اتصال و کاهش سرعت باید از استاندارد (های) مناسب پیروی کنند.

متفرقه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Button